Showing posts with label സിനിമാ നിരൂപണം. Show all posts
Showing posts with label സിനിമാ നിരൂപണം. Show all posts

Wednesday, September 4, 2013

കട കൊള്ളാം. പക്ഷേ, സാധനങ്ങള് കുറവാ...

'കുഞ്ഞനന്തന്റെ കട' കണ്ടു.
തരക്കേടില്ലാത്ത സിനിമ. മൊത്തത്തില് കേട്ട നല്ല പ്രതികരണങ്ങള്‌ക്ക് എതിരായി ചില നിരീക്ഷണങ്ങള് കണ്ടു, ചിത്രം മോശമാണെന്ന്. എന്നാല് എന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായത്തില് ചിത്രം തരക്കേടില്ലാത്ത ഒന്നായാണ് തോന്നിയത്. മഹത്തായ ഒരു സിനിമ എന്ന അഭിപ്രായമില്ല. സലിം അഹ്മദിന്റെ 'ആദാമിന്റെ മകന് അബു'വുമായി താരതമ്യം ചെയ്താല് സവിശേഷ വിധിയായി ചിത്രത്തില് ഒന്നുമില്ല. ചിത്രം എനിക്കിഷ്റ്റപ്പെടാന് കാരണം മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയമാണ്. അതിന്റെ മുഴുവന് മാര്ക്കും സംവിധായകനാണ്. മമ്മൂട്ടിയെ വളരെ കൃത്യമായി സലിം അഹ്മെദ് ചിത്രത്തില് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദയയും ക്ഷമയും വിട്ടുവീഴ്ചയുമൊക്കെ ഉള്ളതിനോടൊപ്പം ദേഷ്യവും സ്വാര്ത്ഥതയുമൊക്കെയുള്ള ഒരു പച്ച മനുഷ്യനാണ് കുഞ്ഞനന്തന്. മലയാളിയുടെ നായക സങ്കല്പത്തിലെ ഹീറോയിസം ഇനിയും അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇടക്കിടെ കേട്ട മോശം അഭിപ്രായത്തിനു കാരണം അതാവാം. ഒരു നടന് എന്ന നിലയില് മമ്മൂട്ടി ചിത്രത്തില് 100% വിജയമാണ്. കുഞ്ഞനന്തന് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ പ്രതീകം ആണ് എന്ന് ചിന്തിക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം. തന്റെ പറമ്പിലേക്ക് മറ്റുള്ളവര് കടക്കാതിരിക്കാന് അതിരില് വേലി കെട്ടുന്ന കുഞ്ഞനന്തന് മാവില് നിന്ന് വീണ് പരിക്കേല്‌ക്കുന്ന തന്റെ മോനെ എടുക്കാനായി പോകുമ്പോള് ആ വേലി ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ച് കളയുന്നുണ്ട്. റോഡ്‌ വന്നാല് തന്റെ കട നഷ്ടപ്പെടും എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്ന കുഞ്ഞനന്തന് ഏത് വിധേനയും ആ റോഡ്‌ വരുത്താതിരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള് നടത്തുന്നു. എന്നാല് കുടുസു റോഡില് കൂടി പരിക്ക് പറ്റിയ മോനെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടു പോകുമ്പോള് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകള് കുഞ്ഞനന്തനെ മാറി ചിന്തിക്കാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഇനിയും തനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥ വരരുത് എന്ന് സ്വാർത്ഥമായി ചിന്തിക്കുന്ന അയാള് ഒരു രാത്രി കട പൊളിക്കുകയാണ്.
സംവിധായകന് പറഞ്ഞ കഥയല്ല, പറഞ്ഞ രീതിയാണ്‍ കുറച്ചു കൂടി നന്നാവേണ്ടിയിരുന്നത്. കുഞ്ഞന്തന് എന്ന മനുഷ്യന് എന്നതിലപ്പുറം കുഞ്ഞനന്തന് എന്ന നായകന് എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോള് ചിത്രം കുറച്ചു കൂടി മോശമാവുന്നു.
വളരെ വിശദമായ കഥ പറച്ചില് ആകര്ഷണീയമായി. കുറച്ച് ക്രിയാത്മകമായി ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കില് നന്നാക്കാവുന്ന സിനിമ. എങ്കിലും, ഹീറോയിസത്തില് അമിതമായ വിശ്വാസമില്ലാത്തവര്‌ക്ക് സിനിമ കാണാം...

Monday, June 24, 2013

അഞ്ചില് എത്ര സുന്ദരികള്?


അഞ്ചു കഥകള്‌, അഞ്ചു സംവിധായകര്‌, അഞ്ചു ഷോർട്‌ ഫിലിമുകള്‌, ഒരു സിനിമ. വ്യത്യസ്തമായ ചിന്ത. 'കേരള കഫേ' മറന്നിട്ടല്ല. ഇത്തരമൊരു ചിന്ത മലയാളം ആദ്യം അറിഞ്ഞത്‌ 'കേരള കഫേ'യിലൂടെയാണ്‌.

അഞ്ചു ഷോർട്‌ ഫിലിമുകളില്‌ ആദ്യത്തേത്‌ 'സേതുലക്ഷ്മി.' മനോഹരമായ കഥ. മനോഹരമെന്നോ ക്രൂരമെന്നോ വിളിക്കാം എം. മുകുന്ദന്റെ ഈ കഥയെ. കാരണം ബാല്യത്തിന്റെ കുസൃതികൾക്കും കൂതൂഹലങ്ങൾക്കും കൂട്ടിനുമൊക്കെ അപ്പുറം ഷൈജു ഖാലിദ്‌ സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ഷോർട്‌ ഫിലിം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ അന്ധമായ കാമാസക്തിയുടെ മുറിവുണങ്ങാത്ത ഭൂമികകളെയാണ്‌.

സ്റ്റുഡിയോക്കാരന്‌ ചേട്ടന്റെ കാമദാഹത്തിനു മുന്നില്‌ അകപ്പെട്ട്‌ പേടിച്ചരണ്ട സേതുലക്ഷ്മി എന്ന എൽ. പി സ്കൂള്‌ വിദ്യാർത്ഥി 'വീട്ടില്‌ പോണം' എന്ന് ചിണുങ്ങുമ്പോള്‌ നമ്മുടെ ഹൃദയം നീറും. 'നമുക്കൊരിടത്തേക്ക്‌ പോകാം' എന്നു പറഞ്ഞ്‌ സേതുലക്ഷ്മിയെ തന്റെ സ്കൂട്ടറില്‌ കയറ്റിക്കൊണ്ട്‌ പോകുന്ന സ്റ്റുഡിയോച്ചേട്ടന്റെ ദൃശ്യത്തില്‌ 'സേതുലക്ഷ്മി' അവസാനിക്കുമ്പോള്‌ നിങ്ങളുടെ കണ്ണ്‌ നിറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‌ ഓർത്തോളൂ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സ്‌ കഠിനമാണ്‌..

സമീര്‌ താഹിര്‌ സംവിധാനം ചെയ്ത 'ഇഷ'യാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ ഷോർട്‌ ഫിലിം. പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും പറയാനില്ല. ചില ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ്‌ സിനിമകളിലെ ആശയം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടതിനപ്പുറം ഒരു പുതുമ തോന്നിയില്ല. പെണ്ണിനെക്കൊണ്ട്‌ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാന്‌ കഴിയും എന്ന് പറയാനാണ്‌ സംവിധായകന്‌ ശ്രമിച്ചതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു മാതിരി ഹോളിവുഡ്‌ കഥ.

മൂന്നാമത്തെ ഷോർട്‌ ഫിലിം 'ഗൗരി.' ആഷിക്‌ അബുവിന്റെ സംവിധാനം. പക്ഷേ, കൂട്ടത്തില്‌ ഏറ്റവും മോശം ഇതാണ്‌. ചുമ്മാ ഒരു കഥ. കൂനിന്മേല്‌ കുരു എന്നതു പോലെ റിമി ടോമിയുടെ അഭിനയവും. അതെ, മ്മടെ പാട്ടുകാരി റിമ്യന്നെ! 'ഗൗരി'യിലൂടെ സംവിധായകന്‌ എന്താണ്‌ പറയാനുദ്ദേശിച്ചത്‌ എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

നാലാമത്തെ ഷോർട്‌ ഫിലിം അമല്‌ നീരദ്‌ സംവിധാനം ചെയ്ത 'കുള്ളന്റെ ഭാര്യ.' ഒരു ചൈനീസ്‌ കഥയില്‌ നിന്ന് കടം കൊണ്ട ആശയമാണ്‌. സുന്ദരമായ കഥ പറച്ചില്‌. ദുൽഖറിന്റെ അനായാസമായ അഭിനയവും വിവരണവും ചിത്രത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അധികം ഡയലോഗുകളുമൊന്നുമില്ലെങ്കില്‌ പോലും അമല്‌ കഥ പറഞ്ഞ ശൈലി നമ്മെ പിടിച്ചിരുത്തും.

അൻവര്‌ റഷീദിന്റെ 'ആമി'യാണ്‌ അവസാനത്തെ ഷോർട്‌ ഫിലിം. തരക്കേടില്ലാത്ത കഥ. പരസ്ത്രീ/പരപുരുഷ ബന്ധമാണ്‌ ഇതിലൂടെ സംവിധായകന്‌ പറയാന്‌ ഉദ്ദേശിച്ചതെങ്കിലും കോടികളുടെ കണക്ക്‌ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന റിയല്‌ എസ്റ്റേറ്റ്‌ ബിസിനസില്‌ മുങ്ങിപ്പോയി അവ. 'ഉത്തരം കിട്ടിയാ?' എന്ന കോഴിക്കോടന്‌ ചോദ്യം കലർപ്പില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായി ഈ ഷോർട്‌ ഫിലിമില്‌ നമുക്ക്‌ തോന്നും.

ചുരുക്കത്തില്‌ 'മായാമോഹിനി', 'കമ്മത്ത്‌ ആൻഡ്‌ കമ്മത്ത്‌' പാറ്റേണിലുള്ള ചിത്രങ്ങള്‌ മാത്രം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‌ ആ പ്രദേശത്തേക്ക്‌ പോലും പോകരുത്‌ എന്നർത്ഥം.

Wednesday, June 19, 2013

A(ahaa) B(eautiful) -ഇന്റെര്‌വല്ല്- C(he) D(ookli)



രണ്ട്‌ സിനിമ പോലെ തോന്നി കണ്ടപ്പോള്‌. ഇന്റർവെല്‌ വരെ ഒരു സിനിമ, ഇന്റർവെല്ലിനു ശേഷം മറ്റൊന്ന്. ഇന്റർവെല്ല് വരെ സിനിമ മനോഹരമാണ്‌. ചടുലമായ രംഗങ്ങളും നിലവാരമുള്ള തമാശകളും ഒരു തരക്കേടില്ലാത്ത ഗാനവും ഒക്കെയുള്ള ഒരു കിടിലന്‌ സിനിമ. പക്ഷേ, ഇന്റർവെല്ലിനു ശേഷം സിനിമയാകെ മാറുകയാണ്‌. കഥാഗതിയില്‌ വരുന്ന വളരെ ചെറിയ ഒരു മാറ്റം. അഞ്ചോ ആറോ സീനുകളില്‌ ഒതുക്കിത്തീർക്കാവുന്ന ഒരു ചെറിയ സംഭവത്തെ വലിച്ചു നീട്ടി രണ്ടാം പകുതി മുഴുവന്‌ കഥ പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു അവര്‌. 
ജോണ്‍സിന്റെയും കോരയുടെയും അമേരിക്കന് ജീവിതവും അവരെ നാട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കാന് ജോണ്‍സിന്റെ ഡാഡി കണ്ടെത്തുന്ന കാരണങ്ങളും അവരെ നാട്ടിലെത്തിക്കുന്ന രീതിയും എല്ലാം തകർപ്പനാണ്. തലയറഞ്ഞു ചിരിച്ച കുറേ നല്ല മുഹൂർത്തങ്ങള്. 'ഈ സിനിമ കലക്കും' എന്ന് തോന്നിയ രംഗങ്ങള്. പക്ഷേ ഇന്റെർവെല്ല് കഴിഞ്ഞ് സംഗതി മാറി.
കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്  'അമേരിക്കയില് നിന്ന് വന്ന ശതകോടീശ്വരരായ ജോണ്‍സും കോരയും എന്തിന് എറണാകുളത്ത് വന്നു' എന്ന സഹപാഠികളുടെ ചോദ്യത്തിന് ജോണ്സ് പറയുന്നത് ഒരു കടിച്ചാല് പൊട്ടാത്ത നുണ. നിരുപദ്രവകരമായ ആ നുണ അത് പോലെ തന്നെ 'മലയാള മനോരമ' പത്രത്തിന്റെ ഞായരാഴ്ച്ച സ്പെഷ്യലില് ഫീച്ചര് ആയി വരുന്നു.('മനോരമ' പത്രത്തിന്റെ പത്രധര്മം മനസ്സിലാക്കിത്തന്നതിന് നന്ദി). അതോടെ ഇരുവരും പ്രശസ്തരാകുന്നു. ചാനലുകള് അവരെ വെച്ച് സ്റ്റോറി ചെയ്യുന്നു. അമേരിക്കയിലേക്ക് തിരികെ പോകാന് ഈ വഴി പ്രയോജനപ്പെടുത്താം എന്ന തിരിച്ചറിവില് വീണത് വിദ്യയാക്കുന ജോണ്സ് കോരമാര്. അവസാനം ഒന്നുമല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത്, അമേരിക്കന് പയ്യന്സിനെ കേരള സര്ക്കാര് തിരികെ 'ഡീ പോര്ട്ട്' ചെയ്യുന്നതില് അവസാനിക്കുന്ന സിനിമ. ഇരുവരും നന്നായി എന്ന് അവസാനം ഒരാള് ശബ്ദത്തിലൂടെ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും സിനിമ കണ്ടിറങ്ങിയവര് അത് അംഗീകരിക്കണമെന്നില്ല.
അത്‌ മാത്രമോ, തമാശകളുടെ നിലവാരം കുറഞ്ഞു. തിരക്കഥയുടെ ഒഴുക്കിനും സാരമായി കോട്ടം സംഭവിച്ചു. ചുരുക്കത്തില്‌, രണ്ടാം പകുതി മൊത്തം കയ്യില്‌ നിന്നു പോയി എന്നർത്ഥം. സത്യം പറയാമല്ലോ, മൊത്തത്തിലുള്ള കണക്കെടുപ്പ്‌ നടത്തിയാല്‌ ഒരൽപം മുന്നിട്ട്‌ നിൽക്കുന്നത്‌ 'ഹണി ബീ'യാണ്‌. പക്ഷേ, 'എബിസിഡി' ആദ്യ പകുതിയുടെ നിലവാരം രണ്ടാം പകുതിയിലും കൂടി നിലനിർത്തിയിരുന്നുവെങ്കില്‌ ഇങ്ങനെയൊരു താരതമ്യത്തിനു പോലും സാദ്ധ്യതയില്ലായിരുന്നു.

ഏച്ചുകെട്ട്:- "പ്രെസ്സ്?"
                 "യെസ്"
                 "പ്രെസ്സ്?"
                 "യെസ്"
                 "ഐ മീന് പ്രെസ്സ്?"
                 "യെസ്"
                 "മേ ബി നെക്സ്റ്റ് ടൈം!"

Saturday, June 8, 2013

'ഹണി ബീ' - വീര്യമില്ലാത്തത്‌

റിലീസ്‌ ചെയ്യുന്ന അന്ന് തന്നെ സിനിമ കാണുന്ന പതിവ്‌ എനിക്കില്ല. പക്ഷേ, ആസിഫ്‌ അലി, ഭാവന ചിത്രം 'ഹണി ബീ' ഇന്നലെത്തന്നെ കണ്ടു. ഇന്നലെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ്‌ എന്റെയൊരു സുഹൃത്ത്‌ വന്നു ചോദിച്ചു-
"ഡാ, ഹണി ബീ കാണാന്‌ വരുന്നോ?"
"ഇല്ലെടാ, നീ പൊക്കോ"
"ടിക്കറ്റ്‌ ഒക്കെ ഞാന്‌ എടുത്തോളാം. നീ വാ"
പിന്നെന്താ പ്രശ്നം. പോയി, കണ്ടു, വെറുത്തു.
സമീപകാലത്തെ ന്യൂ ജെനറേഷന്‌ സിനിമകളുടെ ശൈലിയാണല്ലോ ഒരു ദിവസത്തെ കഥ. 'ഹണി ബീ'യും ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ ഒരു ദിവസത്തെ കഥയാണ്‌. ശക്തമായ കഥയൊന്നുമല്ല. തിരക്കഥയും ദുർബലമാണ്‌. പാട്ടുകളുടെ കാര്യമാണ്‌ ഏറെ കഷ്ടം. ഒരു ഡപ്പാംകൂത്ത്‌ റ്റ്യൂണിനനുസരിച്ച്‌ അക്ഷരങ്ങള്‌ അടുക്കി വെച്ചാല്‌ പാട്ടായി എന്നാണല്ലോ ഇപ്പോഴത്തെ പാട്ടെഴുത്തുകാരുടെ ചിന്ത. ആ രീതിയും മാറി. തോന്നുന്നതു പോലെ അക്ഷരങ്ങൾ നിരത്തിയാല്‌ പോര, അതിനിടയ്ക്ക്‌ ചില ഇംഗ്ലീഷ്‌ വാക്കുകള്‌ കൂടി തിരുകിക്കയറ്റിയാലേ പാട്ടാകൂ എന്നായിരിക്കുന്നു.
കുറച്ചു കൂടി ഗൗരവമുള്ള രീതിയില്‌ കഥ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‌ ഒരു പക്ഷേ ചിത്രം കുറേക്കൂടി നന്നായേനെ എന്നു തോന്നുന്നു. ന്യൂ ജെനറേഷന്‌ വാക്കുകളൊക്കെ ആവശ്യത്തിലധികം പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ സിനിമയില്‌. 'ബഡ്ഡി, ഡ്യൂഡ്‌, ബ്രോ, ഫ്രീക്‌, മച്ചാന്‌' എല്ലാം ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതു കാരണം സിനിമയുടെ മൂഡ്‌ തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു.
അപ്പന്‌ ലാലിനെ മോന്‌ ലാല്‌ നന്നായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ സിനിമയില്‌. അപ്പന്‌ ലാലുൾപ്പെടെ എല്ലാവരും അവരവരുടെ റോളുകള്‌ ഭംഗിയാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്‌. പക്ഷേ, പടം പോര.
പക്ഷേ, പേടിക്കേണ്ട. കാശ്‌ മുതലാകുന്ന ഒരു സീന്‌ ഉണ്ട്‌ സിനിമയില്‌. ആസിഫും ഭാവനയും തമ്മിലുള്ള ഒരു ലിപ്‌ ലോക്ക്‌ കിസ്സ്‌!! അത്തരം രംഗങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

ഏച്ചുകെട്ട്‌:കല്യാണത്തിനു ശേഷം റിലീസായ ആസിഫിന്റെ ആദ്യത്തെ ചിത്രം. പടച്ചോനേ, കെട്ട്യോൾക്ക്‌ മനക്കട്ടി കൊടുക്കണേ...
 

Tuesday, May 28, 2013

നേരം പോക്കിന്റെ 'നേരം'


'നേരം രണ്ട്‌ തരമുണ്ട്‌. ഒന്ന് ചീത്ത നേരം, മറ്റൊന്ന് നല്ല നേരം. ചീത്ത നേരത്തിനു ശേഷം നല്ല നേരം വരും'

പുതുമുഖ ചിത്രം 'നേരം' കണ്ടു; തരക്കേടില്ലാത്ത ചിത്രം. പുതുമുഖ സംരംഭം എന്ന നിലയില്‌ ചിത്രം അഭിനന്ദനമര്‌ഹിക്കുന്നു. കയ്യടക്കമുള്ള തിരക്കഥയും സംവിധാനവുമാണ്‌ എടുത്തു പറയേണ്ടത്‌. പുതുമുഖ സംവിധായകന്‌ ആയിട്ടു പോലും ചിത്രം ഒരിക്കല്‌ പോലും സംവിധായകന്റെ കൈ വിട്ടു പോയിട്ടില്ല.
ചിത്രത്തിന്റെ കാസ്റ്റിങ്ങും മികച്ചതാണ്‌.
ഒരു ദിവസത്തെ കഥയാണ്‌ ചിത്രം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌. സംശയിക്കേണ്ട, ഇതൊരു ന്യൂ ജെനറേഷൻ സിനിമ തന്നെയാണ്‌. പക്ഷേ, അസഹനീയമായ ദ്വയാർദ്ധ പ്രയോഗങ്ങളോ ന്യൂ ജെനറേഷൻ സിനിമയുടെ കൂടപ്പിറപ്പായ 'ബീപ്‌' ശബ്ദമോ ചിത്രത്തില്‌ കാണാന്‌ കഴിയില്ല. അതായത്‌, കുടുംബസമേതം കാണാവുന്ന ന്യൂ ജെനറേഷൻ സിനിമയാണ്‌ 'നേരം' എന്നു ചുരുക്കം.
അല്ലെങ്കിലും ന്യൂ ജെനറേഷൻ സിനിമ എന്നു കേള്‌ക്കുമ്പോള്‌ തന്നെ കാടടച്ച്‌ വെടി വെയ്ക്കുന്നതിനു പകരം മറ്റേ 'ബീപ്‌' ശബ്ദത്തോടൊപ്പം പുറത്തിറങ്ങുന്ന സിനിമകളെ മാത്രം വിമര്‌ശിക്കുന്നതാവും ഉചിതം. നല്ല മാറ്റങ്ങള്‌ വരട്ടെ.
ഏതായാലും പുതുമയുള്ള ഈ നല്ല സിനിമയ്ക്കും അണിയറ പ്രവര്‌ത്തകര്‌ക്കും വിജയാശംസകള്‌!

-ഏച്ചുകെട്ട്‌-
മാത്യൂ: "പെണ്ണിന്റെ മുഖം കൊള്ളൂല"
ജീന: "അതിനു നീയെപ്പഴാ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത്‌ നോക്കിയത്‌?" 


Wednesday, May 1, 2013

ലേഡീസ് കലക്കി; ജെന്റില്മാനും

ഇന്നലെയാണ്‌ 'ലേഡീസ്‌ ആൻഡ്‌ ജെന്റിൽമാൻ' കണ്ടത്‌. സിനിമ എനിക്ക്‌ സമ്മാനിച്ചത്‌ എന്റെ പ്രിയ സംവിധായകരുടെ ലിസ്റ്റിലേക്ക്‌ ഒരാളെക്കൂടിയാണ്‌. 
സിദ്ധിക്ക്‌ എന്ന സംവിധായകൻ ഒരുപാട്‌ വളർന്നിരിക്കുന്നു; അസൂയാർഹമാം വിധം അദ്ദേഹം. മോഹൻലാൽ എന്ന മഹാനടനെ വളരെ കൃത്യമായി സിനിമയിൽ അദ്ദേഹം ചൂഷണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. കഥാപാത്രത്തെ സംവിധായകൻ ഉദ്ദേശിച്ചതിനേക്കാൾ ഒരുപാട്‌ മേലെ അദ്ദേഹം എത്തിച്ചു.
രഞ്ജിത്തിന്റെ 'സ്പിരിറ്റ്‌' എന്ന സിനിമയിൽ നാം കണ്ട രഘുനന്ദനും 'ലേഡീസ്‌ ആൻഡ്‌ ജെന്റിൽമാനി'ൽ നാം കാണുന്ന ചന്ദ്രബോസും ഒരേ മാനറിസങ്ങൾ ഉള്ള രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളാണ്‌. 'ജീവിതം അഥവാ മദ്യപാനം' എന്ന തത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു ഇരുവരും. എന്നാൽ രണ്ടു പേരും രണ്ടു തലത്തിലുള്ള മദ്യപാനികളാണ്‌. അതല്ലെങ്കിൽ കുടിക്കാൻ രണ്ടു പേരും കണ്ടെത്തുന്ന കാരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്ഥമാണ്‌.
'Wine is a bottled poetry' എന്ന് വിശ്വസിച്ച്‌ കള്ളുകുടിയിൽ ജീവിതത്തെ തിരഞ്ഞ്‌ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന രഘുനന്ദനും അച്ചുവില്ലാത്ത ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വീർപ്പുമുട്ടലിൽ ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ മദ്യത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന ചന്ദ്രബോസും. രണ്ടും രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങൾ. ആ രണ്ടു കഥാപാത്രങ്ങളെയും രണ്ടായിത്തന്നെ മോഹൻലാൽ അവതരിപ്പിച്ചു എന്നത്‌ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. അതാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ റേഞ്ച്‌.
കലാഭവൻ ഷാജോണിന്‌ ഇതിലും നേരത്തെ ഇത്തരം നല്ല കഥാപാത്രങ്ങൾ കിട്ടേണ്ടിയിരുന്നു.
ഒഴുക്കുള്ള കഥ, സുന്ദരമായ തിരക്കഥ, മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ... അങ്ങനെ ഒരു നല്ല സിനിമക്കു വേണ്ടതെല്ലാം ചിത്രത്തിനുണ്ട്‌. ഒരൽപം രസക്കേട്‌ തോന്നിയത്‌ ക്ലൈമാക്സ്‌ മാത്രം. അതങ്ങു വിടാം, അല്ലേ?

Tuesday, March 19, 2013

ഡ്രാക്കുള 2012 3D- ഉഗ്രൻ കോമഡി പടം

ഹൊറർ സിനിമയാണെന്ന് വിചാരിച്ചാണ് വിയൻ സാറിന്റെ 'ഡ്രാക്കുള 2012 3D കാണാന്‍ കേറിയത്. പോരാത്തതിന് ത്രിമാന അനുഭവവും കിട്ടും. പക്ഷേ, പടം പുരോഗമിക്കും തോറും മനസ്സിലായി, സിനിമയുടെ കാറ്റഗറി ഹൊറർ അല്ല, കോമഡിയാണെന്ന്. ചിരിച്ചു ചിരിച്ച് മടുത്തു.പടം കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോള് 90 രൂപ ഡ്രാക്കുളയുടെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് പോയല്ലോ എന്ന സങ്കടമായിരുന്നു. 3D കണ്ണട അടിച്ചു മാറ്റി അല്പം നിര്വൃതിയടഞ്ഞു. തിയറ്ററിൻറെ മുന്നിലിട്ടു തന്നെ കണ്ണട ചവിട്ടിപ്പൊട്ടിച്ച് സമാധിയടഞ്ഞു. ഇനി മേലില് വിനയന് പടം....

ലക്കി ഉള്ളതു കൊണ്ട് 'ലക്കി'

'ലക്കി സ്റ്റാർ' കണ്ടു, പടം പോര. ഒരു തുടക്കക്കാരന്റെ എല്ലാ സംഭ്രമങ്ങളും ചിത്രത്തിൽ നിഴലിച്ചു കാണാം. ആദ്യ പകുതി വിരസമാണ്‌. ചില രംഗങ്ങളിൽ വല്ലാത്ത വലിച്ചിലുമുണ്ട്‌. ഒരാവശ്യവുമില്ലാത്ത ഒരു ഐറ്റം ഡാൻസ്‌ കൊണ്ട്‌ പ്രേക്ഷകരെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി തീയെറ്ററിൽ പിടിച്ചിരുത്താമെന്നു സംവിധായകൻ ചിന്തിച്ചിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയൊരു ഐറ്റം ഡാൻസിന്റെ ആവശ്യം ചിത്രത്തിനുണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല. വർത്തമാന കാലമാണ്‌ ചിത്രത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ എന്നു പ്രേക്ഷകരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനാവണം തിരക്കഥാകൃത്ത് അനാവശ്യമായി ചിത്രത്തിലേക്ക്‌ ഫേസ്ബുക്കിനെ വലിച്ചിഴക്കുന്നുണ്ട്‌. രണ്ടാം പകുതി കുറേക്കൂടി രസകരമാണ്‌. ചിത്രത്തിന്‌ കുറേക്കൂടി ചടുലതയുണ്ട്‌. ചീറ്റിപ്പോയ തമാശകൾ ഒരുപാടുണ്ട്‌ ചിത്രത്തിൽ. അതൊക്കെ കല്ലുകടിയായി എന്നു പറയാതെ വയ്യ.ജയറാം കഥാപാത്രത്തെ മനോഹരമാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. രചന 'മറിമായ'ത്തിന്റെ ഹാങ്ങോവറിൽ നിന്നും ഇനിയും മുക്തയായിട്ടില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. മറിമായത്തിൽ രചനയുടെ മുഖത്ത്‌ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന ആ പുച്ഛച്ചിരി അവരെ വിട്ടു പോയിട്ടില്ല. വികാരം ഏതായാലും മുഖത്ത്‌ ആ ചിരി കാണാം, കരയുമ്പോൾ പോലും! രണ്ടാം പകുതിയുടെ മുഴുവൻ ക്രെഡിറ്റും ഞാൻ ലക്കിയ്ക്ക്‌ കൊടുക്കുന്നു. കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആ മുഖമാണു രണ്ടാം പകുതി വർണാഭമാക്കിയത്‌. പ്രേക്ഷകർ ഉടനെയൊന്നും ആ മുഖം മറക്കില്ല. അവസാനത്തെ മുക്കാൽ മണിക്കൂർ സുന്ദരമാണ്‌. കുറച്ചു കൂടി കെട്ടുറപ്പുള്ള ഒരു തിരക്കഥയും കുറച്ചു കൂടി നല്ല സംവിധായകനുമായിരുന്നെങ്കിൽ ചിത്രം ഒരുപാട്‌ മെച്ചപ്പെട്ടേനെ...